معرفی پروژه
معمار: دفتر معماری ZAV
مکان: کوهسار، ایران
مساحت: ۲۰۰ مترمربع
سال: ۲۰۲۵
عکاس: پرهام تقیاف، مرکز عکاسی پرشیا
معماران اصلی: محمدرضا قدوسی، فاطمه رضایی، گلناز بهرامی، محمود گنجی، مهدی ربیعی
تولیدکنندگان: Farzaneh Art Studio، Ceramic Manufacture، Martfard Design، Custom Furniture & Decoration
تبدیل ویلای قدیمی به خانهای دائمی در کوهسار
خانه گلاره، یک ویلای آخرهفته موجود در حاشیه تهران را به خانهای دائمی تبدیل میکند. بهجای تخریب و ساخت بنایی جدید، ساختمان موجود که توسط معمار ایرانی، فیروز فیروز، طراحی شده بود، حفظ و برای پاسخگویی به نیازهای سکونت دائمی مالکان گسترش داده شد. مالکان همچنین با خرید سه قطعه باغ مجاور، محدوده ملک را توسعه دادند.
رویکرد معماری ZAV به توسعه و گسترش خانه
در پاسخ به مسئله گسترش بنا، پروژه نه به تکرار یا تقلید از ساختمان موجود میپردازد و نه الحاق عنصری کاملاً مستقل به آن را دنبال میکند. در عوض، بخشهای جدید از منطق فضایی و سازهای ویلای اولیه شکل میگیرند. اگرچه ویژگیهای مصالح و شیوههای ساخت بنای اصلی حفظ شدهاند، هندسه و فرم جدید رویکردی متفاوت دارند. این مداخله را میتوان همچون یک پیوند معماری (Graft) در نظر گرفت؛ نیازها و خواستههای جدید به بدنه موجود متصل میشوند و از درون آن، اندامهای معماری تازهای شکل میگیرند و رشد میکنند.
طراحی فرم سیال و طاقهای بههمپیوسته در خانه گلاره
از این منظر، توسعه بنا نه بهعنوان یک الحاق ساده، بلکه بهعنوان فرآیندی از رشد و گسترش از طریق پیوندهای جدید تعریف میشود. هندسه متعامد ویلای اولیه به یک سیستم سیال و منحنیشکل از طاقهای بههمپیوسته تبدیل میشود. این طاقها، همچون پوسته مفصلبندیشده یک موجود زنده، به دور یکدیگر پیچیده، روی هم قرار گرفته و در امتداد یکدیگر لغزش پیدا میکنند و بهتدریج از ارتفاعشان کاسته میشود. در نتیجه، توالی پیوستهای شکل میگیرد که از بدنه اولیه رشد کرده و مرز میان ساختمان قدیمی و بخشهای جدید، در نگاه نخست، تقریباً نامحسوس میشود.
استفاده از رنگ برای نمایش روند رشد معماری
ادراک این فرآیند تدریجی رشد، از طریق رنگ نیز تقویت شده است. رنگ یکپارچه ساختمان اولیه، در امتداد مسیر توسعه بنا به طیفی از رنگها تبدیل میشود که از مرکز به سمت شاخههای جدید گسترش پیدا میکند. این تغییر تدریجی، فرآیند دگرگونی بنا را قابل مشاهده میکند و باعث میشود هر یک از پوستههای قطعهقطعهشده، بهعنوان مرحلهای مجزا از روند تکامل ساختمان خوانده شود.
نور طبیعی و ایجاد فضاهای متنوع در خانه
چیدمان طاقها و پوستههای رویهمافتاده، امکان ورود نور طبیعی را از قسمتهای بالایی و همچنین از امتداد دیوارها فراهم میکند. در نتیجه، فضاهای داخلی از تنوع نوری و فضایی برخوردار شده و شیوههای متفاوتی برای تجربه باغ شکل میگیرد.
پیوند معماری خانه با باغ و فضای سبز
فضاهای جدید خانه در بخشهای خالی و بدون درخت باغ احداث شدهاند و در عین حال، قسمتهایی از باغ را دربر میگیرند. به این ترتیب، رابطهای پیوسته میان سکونت و باغداری ایجاد میشود. باغ دیگر صرفاً منظرهای نیست که از داخل خانه به آن نگاه شود؛ بلکه به بخشی فعال از زندگی روزمره تبدیل شده است. زندگی کردن، رسیدگی به باغ، برداشت محصولات و حرکت در میان درختان، همگی در قالب یک محیط یکپارچه و پیوسته با زندگی روزمره ساکنان در هم تنیده شدهاند.
منبع: archdaily.com
























